سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
تخفیف یار
از ستم بپرهیزید که دلهایتان را ویران می کند . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :53
بازدید دیروز :84
کل بازدید :80366
تعداد کل یاداشته ها : 51
93/6/11
3:57 ع

حقوق ورزشی (1)

تعریف حقوق ورزشی                              

دکتر حسین آقایی­نیا

   حقوق ورزشی یا حقوق ورزش یکی از گرایش­های علم حقوق است که به بررسی حقوقی حوادث در ورزش می­پردازد. واژه ورزش در این اصطلاح دارای مفهوم وسیعی است و عملیات و فعالیت­های ورزشی قهرمانی، جزئی از این مجموعه است. به طور کلی می­توان گفت که منظور از حوادث ورزشی تمامی جرائم و شبه جرائمی است که توسط ورزشکاران، معلمان، مربیان، مدیران، تماشاگران، سازندگان و تولید کنندگان لوازم ورزشی و تجهیزات و امثال آن­ها به طور گسترده یا غیر مستقیم در رابطه با ورزش انجام می­گیرد. موضوع این وقایع ممکن است سلامتی، جان، اموال، حیثیت، شرافت و سایر حقوق قانونی اشخاصی باشد که در محدوه ورزش به نحوی حضور دارند.

   اهداف حقوق ورزشی

   موضوع حقوق ورزشی تمامی تخلفاتی است که در عرصه ورزش واقع و به نحوی به حقوق دیگران لطمه وارد می­آورد. در تحلیل حقوقی این تخلفات به بررسی وصف خلاف قانون بودن آن­ها پرداخته خواهد شد و تحت عنوان جرم یا شبه جرم طبقه­بندی می­شوند و بالاخره مطالعه واکنش جامعه در مقابل چنین تخلفاتی مطرح است. این واکنش­ها گاهی به عنوان مجازات­ها از قبیل جزای نقدی، شلاق، حبس، محرومیت از حقوق اجتماعی و حتی اعدام مجرم اعمال می­شود و هرگاه تخلف، وصف شبه جرم داشته باشد، متخلف ملزم به جبران خسارت خواهد بود. البته هر چند یکی از اهداف مجازات، ارعاب مرتکب و سایرین است و این هدف با اعمال مجازات به طور قهری معمولاً محقق می­شود اما هدف ما در ارائه حقوق ورزشی به گونه­ای مطرح می­شود که بتواند متضمن اهداف زیر باشد:

1 افزایش آگاهی­های حقوقی جامعه ورزش در محدوده حقوق ورزشی

2 استفاده از این آگاهی­ها در راستای جلوگیری از وقوع حوادث ورزشی

 3 شفاف­تر کردن نقش حیاتی ورزش از دیدگاه حقوق ایران

4 تشریح وظایف و اختیارات مدیران ورزشی از نظر حقوقی

5 ارائه انواع تدابیر حقوقی که قبل و بعد از وقوع حوادث ورزشی باید اتخاذ شود.

6 مطلع کردن جامعه ورزش از پی­آمدهای حقوقی تخلفات در ورزش

   و مهم­ترین نتیجه حاصل از این اهداف، در امان نگهداشتن سلامت جسمی، روانی و حیثیتی ورزشکاران و نیز مصون داشتن مدیریت­های ورزشی از مسئولیت­های قانونی است.

                        

مصادیق وظایف حقوقی دبیران تربیت‌‌بدنی

احراز سلامتی اولین وظیفه مراقبتی

   تربیت‌بدنی فرایندی است آموزشی-تربیتی که هدف آن بهبود بخشیدن به اجرا و رشد انسان از طریق فعالیت‌های جسمانی است و حرکت زیر بنای تربیت‌بدنی. بنابراین لازمه نخستین برای دست‌یابی به این هدف سلامت کسی است که می‌خواهد از طریق ورزش اقدام نماید و آنگاه که ورزشکار تحت نظر معلم یا مربی به فعالیت می‌پردازد. این تکلیف یعنی احراز سلامت بر عهده اوست و موظف است قبل از ارجاع هر حرکتی به ورزشکار از سلامت او اطمینان حاصل کند.    

   نحوه اطلاع مربی از سلامت ورزشکار محدود نیست ولی در مورد هر گروهی از آنها اقدامات ویژه‌ای ضروری است.معلمین ورزش در مدارس باید برای هر دانش‌آموز پرونده‌ای در این مورد تشکیل دهند و برگ اول آن فرمی است که پزشک، سلامت عمومی او را برای پرداختن به فعالیت‌های ورزشی تأیید کرده است. از نظر حقوق ورزشی تشخیص بیماری دانش‌آموزان از وظایف معلمین ورزش نیست ولی چون اولین اثر فعالیت ورزشی افزایش ضربان قلب از حدود 70 به چیزی نزدیک به دو برابر در مدت بسیار کوتاهی است احتیاط اقتضا دارد که معلم ورزش از توانایی دانش‌آموز برای تحمل بار چنین فعالیتی مطمئن باشد. از یک طرف تشخیص بیماریهای قلبی، تنفسی، عصبی و روانی و غیره دانش‌آموزان بدون معاینه طبی میسر نیست و از سوی دیگر چون معلم ورزش، صالح و مجاز به ضمن معاینات نیست، لذا وظیفه مراقبتی او ایجاب می‌کند که بدون تأییدیه پزشکی اجازه فعالیت ورزشی ندهد.معلمین ورزش باید به خاطر داشته باشند که اظهارات دانش‌آموزان مبتنی بر سلامت کامل و آمادگی برای انجام فعالیت ورزشی رافع تکلیف و مسئولیت آنها نیست و چنانچه به دانش‌آموزی که دچار ناراحتی است اجازه فعالیت ورزشی داده شود و یا او را ملزم نمایند و در اثر همین ناتوانی دچار ضایعه‌ای شود استناد به اظهارات یک طفل رافع مسئولیت نخواهد بود. در عین حال تأیید پزشک مبنی بر سلامت دانش‌آموز هرگز به معنای این نیست که می‌توان به وی بدون توجه به آمادگی‌های قبلی، فعالیت ورزشی سنگینی را ارجاع نمود و لذا مفهوم حقوقی سلامتی دانش‌آموز صرفاً متضمن این معنا است که وی آمادگی شروع به فعالیت‌های ورزشی را دارد. به همین دلیل معلمین ورزش باید در جریان فعالیت‌های ورزشی به طور مستمر به واکنش غیر عادی دانش‌آموزان در مقابل حرکت‌های مختلف، حساس بوده و با اتخاذ تدابیر مقتضی به وظیفه مراقبتی خود عمل و از بروزحادثه جلوگیری نمایند.

    خلاصه این که هرگونه بی توجهی معلمین ورزش به اطمینان از سلامتی دانش‌آموز قبل از پرداختن به فعالیت ورزشی بی احتیاطی محسوب و زمینه‌ساز مسئولیت های قانونی آنها خواهد بود. توصیه می‌شود که در صورت بروز حادثه برای دانش‌آموزان در فعالیت‌های ورزشی یا غیر آنها مانند شکستگی، ضربه مغزی، اغماء و امثال آنها بدون ارائه مجوز پزشکی از فعالیت مجدد آنها قویاً جلوگیری شود.